Οι φλεγμονές και οι λοιμώξεις είναι ο πιο συχνός λόγος για τον οποίο οι γυναίκες θα απευθυνθούν στον γυναικολόγο τους. Ποια δεν έχει πάθει έστω και μία φορά κολπίτιδα στη ζωή της;;; Κάποιες φορές προκαλούν έντονα ενοχλήματα με αίσθημα καύσου (κάψιμο/τσούξιμο), κνησμό, ερυθρότητα της περιοχής, με δύσοσμες ή άοσμες, πυώδεις ή παχύρευστες λευκωπές εκκρίσεις. Κάποιες φορές τα συμπτω΄ματα είναι τόσο ήπια, σχεδόν ανύπαρκτα που δεν γίνονται αντιληπτά από τη γυναίκα, οδηγώντας σε χρόνιες κολπίτιδες, που απλά κάποια στιγμή θα τις διαπιστώσει ο γυναικολόγος. Υπάρχουν οι βακτηριακές αιδοιοκολπίτιδες και οι μυκητιασικές.

Βακτηριακή αιδοιοκολπίτιδα:

Αποτελεί την κύρια αιτία κολπικής υπερέκκρισης ή κακοσμίας και µπορεί να είναι είτε παροδική είτε χρόνια. Σχετίζεται µε τους πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους, τη µη χρησιμοποίηση προφυλακτικού και την έλλειψη κολπικών γαλακτοβακίλων, δηλαδή διαταραχή του φυσιολογικού μικροβιώματος της περιοχής.

Η διάγνωσή τους γίνεται απαραίτητα με καλλιέργεια  κολπικού υγρού, που θα πρέπει πάντα να συνοδεύεται από αντιβιόγραμμα, για τον έλεγχο ευαισθησίας του μικροβίου που υπεραναπτύσσεται στα αντιβιοτικά. Άλλες ενδείξεις κολπίτιδας είναι εκτός από τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω και αντικειμενικές εξετάσεις. Παρουσία στη µικροσκοπική εξέταση κυττάρων “clue cells” και κολπικό pH>4.5 είναι επίσης ενδεικτικά.

Η θεραπεία είναι απαραίτητη σε γυναίκες µε συμπτωματολογία, µε στόχο την ανακούφιση από τα συμπτώματα. Συστήνεται αποχή από σεξουαλικές επαφές ή χρήση προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ενώ οι κολπικές πλύσεις, κάτι που ζητιέται από τις ασθενείς, φαίνεται από μελέτες ότι μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υποτροπής, χωρίς να υπάρχουν δεδομένα που να υποστηρίζουν την ύφεση των συμπτωμάτων.

Μυκητιασική αιδοιοκολπίτδα:

Γυναίκες με μυκητιασική αιδοιοολπίτιδα μπορεί να εμφανίζουν κνησµό, άλγος, δυσπαρευνία, δυσουρία οίδηµα, ερυθρότητα της περιοχής καθώς και σχισµές/εκδορές και παχύρευστο, τυρώδες κολπικό έκκριµα (σαν κομμένο τυρί), χωρίς να είναι απαραίτητο να υπάρχουν όλα τα συμπτώματα, με την ίδια ένταση σε κάθε γυναίκα και κάθε φορά.

Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κολπικού υγρού και απομόνωση σε αυτό μικροσκοπικά μυκήτων ή νηματίων. Σε αυτού του είδους τις κολπίτιδες το pH είναι φυσιολογικό <4,5. Οι ασθενείς, από την άλλη, που είναι ασυμπτωματικές και ανευρίσκονται μύκητες στην καλλιέργεια κολπικού υγρού τους, δεν χρήζουν απαραιτήτως έναρξης θεραπείας.

Δεν μεταδίδεται με την επαφή και δε χρήζει θεραπείας ο σύντροφος, παρά μόνο επί συμπτωματολογίας του.